مطلب اول - موازى بيست هزار تفنك به جهت سالدات كه وجه قيمت هريك از آنها يك تومان و پنجهزار دينار تبريزى بوده باشد بانضمام سرنيزهء غلافدار ، سوزن ماشهء كار و پنجهزار قالب گولوله و دو هزار و پانصد گولوله‌كش و صد هزار سنك از جانب دولت فرانسه بدولت عليهء عاليهء ايران تسليم شود ، بنابر خواهش سلطان ايران . مطلب دوم - اين بيست هزار تفنك را در كشتىهاى دولت فرانسه جا داده و از بحر عمان روانهء مملكت ايران نموده در بندر بوشهر هرگاه مانعى بهمرسد در بندرهاى ديگر لنگراندازى كنند . مطلب سيم - در وقت ورود كشتيهاى فرانسه از جانب دولت عليهء ايران و از جانب سركردگان كشتيها مباشر تعيين شود كه به حامل تفنك‌ها رسيد تحويل نمايند . مطلب چهارم - در باب اداء قيمت تفنگها كه مبلغ سى هزار تومان به حساب ايران و به حساب فرانسه موازى ششصد هزار فرانك مىشود شرط و تعهد اينست كه در وقت تسليم تفنك‌ها وجه قيمت را بسرداران كشتيهاى فرانسه بسپارند و هرگاه سرداران كشتيها در عوض قدرى از آن تنخواه ، اجناس مأكولى مثل : آرد يا برنج يا گاو يا گوسفند بخواهند بايشان بدهند و هرگاه نخواهند وجه بگيرند . مطلب پنجم - باعلام شرعى تحرير شد به زبان ايرانى و زبان فرانسه كه سواد آن اعلام در نزد مباشران هردو طرف سپرده و سواد عليحده هم بدفتر سفارت فرانسه كه در پاىتخت ايران مىباشد سپرده شود كه آنها حفظ نمايند . مطلب ششم - پادشاه والاجاه كيوان بارگاه ايران خواهش كرده است كه چند نفر اهل حرفه از قرار تفصيل از جانب دولت فرانسه روانهء ايران گردند : سازندهء مكرى ؟ و ماهوت ، نقاش ، باسمه‌چى كتاب ، بلورساز و بلورتراش ، ميناساز و سازندهء پريوره ؟ و ميناى الوان ، ساعت‌ساز كه ساعت اندك بزرك بتواند بسازد ، زرگر و كندن‌كار و جواهرتراش و نقاش زرگر ، فنرساز و چخماق‌ساز و ساير اسباب آهن ، چيت‌ساز ، چينىساز ، نجار ، سنك - تراش ، توپچى و عراده‌ساز ، معدن جوى و كاركن معدن ، عكس‌ساز و باروت‌ساز و مواجب آنها را هريك بفراخور صنعت و حرفهء ايشان از سر كار گردون اقتدار پادشاهى بناگذارى خواهد شد . تحريرا فى شهر ذيقعده الحرام 1222 مطابق يكهزار و دويست و بيست و دو هجرى مهر ميرزا شفيع و امضاى ژنرال گاردان . ظاهرا بيست هزار تفنك را فرانسه براى ايران